Turecki / Osmański bagnet do karabinu mauser M1890 RZADKOŚĆ
Turecki / Osmański bagnet do karabinu mauser M1890 RZADKOŚĆ
1200,00 zł
W magazynie – 1 szt.

Dostępne metody płatności:

Raty Pekao

BLIK
Szybka płatność T-pay

Przelew tradycyjny
Opis
Bardzo rzadki bagnet Turcji Osmiańskiej do karabinu mauser M 1890, w bardzo dobrym stanie zachowania, bagnet zachowany w swoim pierwotnym stanie (co jest rzadko spotykane) o czym doskonale świadczy sygnatura na progu głowni w alfabecie arabskim, na grzbiecie głowni wybite półksiężyc i gwiazda (znaki odbioru wojskowego Imperium Osmańskiego), na głowicy rękojeści od strony przycisku zatrzasku widoczny herb sułtana Abdülhamida II, który rządził Imperium Osmańskim w latach 1876–1909. W roku 1928 Republika Turcji przeszła na alfabet łaciński w latach 1930–1938 w ramach unifikacji uzbrojenia armii tureckiej podjęto decyzję o standaryzacji wszystkich starych, długich bagnetów (wz. 1890, 1893, 1903) do jednego standardu długości ostrza ok, 25 cm, Skracano głownie i usuwano zagięte ramiona jelca, szlifowano stare napisy arabskie i nanoszono nowe sygnatury „AS.FA” (już alfabetem łacińskim) ten konkretny egzemplarz nie przeszedł remontu co czyni go rzadszym i bardziej poszukiwanym, pochwa skórzana, nie domyka się do końca na bagnecie, Bagnety zostały zamówione przez Rząd Imperium Osmańskiego, wraz z karabinami Mauser M1890, wyprodukowały je na tureckie zamówienie słynne niemieckie manufaktury, głównie Weyersberg Kirschbaum & Co. (WKC) oraz Alexander Coppel, które naniosły na broń tradycyjne arabskie sygnatury, Broń ta przeszła intensywny szlak bojowy, służąc w wojnie z Grecją (1897) oraz w wojnach bałkańskich (1912–1913) Jak i przez cały okres I Wojny światowej w której bagnety te były masowo używane w starciach z wojskami alianckimi i korpusem ANZAC między innymi na półwyspie Gallipoli
Bardzo rzadki bagnet Turcji Osmiańskiej do karabinu mauser M 1890, w bardzo dobrym stanie zachowania, bagnet zachowany w swoim pierwotnym stanie (co jest rzadko spotykane) o czym doskonale świadczy sygnatura na progu głowni w alfabecie arabskim, na grzbiecie głowni wybite półksiężyc i gwiazda (znaki odbioru wojskowego Imperium Osmańskiego), na głowicy rękojeści od strony przycisku zatrzasku widoczny herb sułtana Abdülhamida II, który rządził Imperium Osmańskim w latach 1876–1909. W roku 1928 Republika Turcji przeszła na alfabet łaciński w latach 1930–1938 w ramach unifikacji uzbrojenia armii tureckiej podjęto decyzję o standaryzacji wszystkich starych, długich bagnetów (wz. 1890, 1893, 1903) do jednego standardu długości ostrza ok, 25 cm, Skracano głownie i usuwano zagięte ramiona jelca, szlifowano stare napisy arabskie i nanoszono nowe sygnatury „AS.FA” (już alfabetem łacińskim) ten konkretny egzemplarz nie przeszedł remontu co czyni go rzadszym i bardziej poszukiwanym, pochwa skórzana, nie domyka się do końca na bagnecie, Bagnety zostały zamówione przez Rząd Imperium Osmańskiego, wraz z karabinami Mauser M1890, wyprodukowały je na tureckie zamówienie słynne niemieckie manufaktury, głównie Weyersberg Kirschbaum & Co. (WKC) oraz Alexander Coppel, które naniosły na broń tradycyjne arabskie sygnatury, Broń ta przeszła intensywny szlak bojowy, służąc w wojnie z Grecją (1897) oraz w wojnach bałkańskich (1912–1913) Jak i przez cały okres I Wojny światowej w której bagnety te były masowo używane w starciach z wojskami alianckimi i korpusem ANZAC między innymi na półwyspie Gallipoli
















































